Bilinçsiz idrak edilen bayramlara yaklaşımımızı sorgulayan bir yazı.

Kurban düşüncesi dünyevi bir değeri (bir hayvanı) feda etmek/kurban etmenin dışında kendi zaaflarımızı kurban etmeyi gerektirir.

Biz hatalarımızı, günahlarımızı ve zaaflarımızı Allah'a ne zaman kurban edeceğiz ?

Daha kaç 'bayram'ı bir adet, töre, gelenek olarak ifa edeceğiz ?

Ne zaman gerçek bir bayram idrak edeceğiz ?

Kurban olayı, üzerinde geniş bir şekilde durulmayı hak eden bir konudur.

Özellikle Saffat suresinde Hz. İbrahimin Hz. İsmail'i kurban etme kıssasında kendi hayatımız için çıkaracağımız çok dersler var.

Saffat suresinde ilginç olan bir nokta "Kurban kıssasının" Hz. İbrahimin putları kırma hadisesinden sonra anlatılmasıdır. Bu da bize Tevhid inancının herşeyin başında olduğunu, kurbanın da bir tevhidi eylem oldugunu gösteriyor...

Kurban'la ilgili ayetlerin 'kesilen etlerin değil, takvamızın Allah katına yükseleceğinden' bildirmesi, burada asıl hedefin kendi takvamızın önündeki nefsimizden kaynaklanan engelleri kurban etmek olduğunu ortaya koyar.

Öyleyse önce hangi engellerin karşımıza dikildiğini tanımak gerekir. Bu da nefis muhasebesiyle olur.

Kurban Bayramı günleri nefis muhasebesinin yoğunlaştığı bir zaman dilimi olmalı.

Ömer Karaarslan, kuranislami.com

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)